Vrienden van de Gastronomie

Gastronomisch wildweekend

Druk druk druk was het de laatste 8 maanden. Veel van onze leden hebben tegenwoordig andere bezigheden. Sommigen hebben het te druk met het schrijven van een eigen boek. Er zijn er die onthaasten en niets doen verheven hebben tot levenskunst. De activiteit op onze blog staat omgekeerd evenredig met de vele wekelijkse gastronomische bezoeken. Dit schuldig verzuim kan natuurlijk niet langer getolereerd worden. Het nakende jaarlijkse gastronomische wildweekend zou voor een relance en 'rustige vastheid' moeten kunnen zorgen. Wetende dat we vrijdag as. aanvangen in Auberge du Moulin Hideux is zeker een opsteker. Daar leest u ongetwijfeld later meer over...

Binnenkort krijgt u oa. ook nog een verslag van een zeer exclusieve wijntrip te Bordeaux, met bezoeken/degustaties/diners  aan topchateaus ( Malartic Lagravière - Cheval Blanc - Chateau Angelus - Montrose - Lynch Bages - Haut Bailly - Smith Haut Lafitte - Leoville Poyferré -....)

Tot gastronomisch genoegen.

Voorzitter

Guxa in Ischgl: cocktails en sigaren

Cohiba Robusto

Ischgl heeft behoorlijk wat goede bars, maar slechts één is hier een recensie waard. De Guxa is een cocktailbar zoals een cocktailbar volgens de Vrienden van de Gastronomie hoort te zijn: op het eerste zicht erg stylisch, maar met een decadent ondertoontje dat je pas ontdekt wanneer je de waard zijn vertrouwen hebt verdiend.
De houten lambrizeringen, de inloop humidor, de barman en -vooral- zijn vrouw,... We kregen er niet genoeg van.

De cocktails zelf waren ook prima. De kwaliteit ervan hangt af van de keuze van de ingrediënten, de glazen, de manier van mixen, de schenkingstemperatuur en het gebruikte ijs,... en hier was werkelijk op geen enkel moment iets op aan te merken. De voorzitter dronk sloten Mochito's maar slaagde er niet in de voorraad verse munt uit te putten. Lord P. probeerde het dan maar met het tomatensap en dronk zich kreupel aan bloody maries, maar ook die stock gaf geen krimp. Zelf heb ik het op een vrolijk mengen gezet en enkel de Harvey Wallbanger viel me wat tegen. De eerlijkheid gebied me evenwel te zeggen dat ik niet houd van Harvey Wallbangers. Sterker nog: ik heb er een grondige rothekel aan, maar ik blijf ze bestellen omdat ik de naam zo leuk vind.

Even leken we toch een ernstig minpunt te hebben ontdekt. Onze facility manager  wees ons op een bepaald moment op de minder hygiënische toiletten - ze waren namelijk deskundig ondergebraakt -, maar aangezien hij daar volgens de andere leden van de orde ongetwijfeld zelf voor verantwoordelijk was laten we dit gegeven niet meetellen in onze eindbeoordeling.
De Guxa is meer dan enkel een uitmuntende cocktailbar.  De inloophumidor - een gigantische geaklimatiseerde sigarenkast zo je wil - is een attractie op zich. De vrienden deden zich te goed aan Bolivars, Romeo y Julietas, Montecristos en weet ik veel aan welke andere ongein, maar zelf zweer ik bij de goede oude Cohiba Robusto. Als het goed is voor Fidel Castro is het goed voor mij. Wanneer het sigaren betreft toch. Wie meer wil weten over sigaren raad ik trouwens van harte de cigars-review club aan.  Ons zou het hier te ver leiden.
Om een lang verhaal kort te maken: ben je in Ischgl en voel je je na het eten nog steeds te nuchter om naar bed te gaan, - iets wat onze grand maître regelmatig overkomt - ga dan eens langs in de Guxa. Je zou aangenaam verrast zijn indien je bovenstaande niet had gelezen.
Oh, en besteed extra aandacht aan de toog. Om verschillende redenen erg bijzonder, maar dié verrassing willen we hier niet bederven...

Grootkanselier

vrienden van de gastronomie - wintervakantie

de écureuil eet nog een laatste eikeltje

Een puike selectie vrienden vertrekt deze avond op skivakantie om er de keukens in de mondainere skigebieden uit te testen. Waar serveert men de beste écureil à la nage? In welke berghut brouwen ze hun glühwein nog op basis van een grand cru? Zijn er alpenrestaurants waar de kok niét swaffelend door de keuken gaat?
U ziet het, ook de vrienden van de gastronomie stellen zich vragen in deze onzekere tijden. 

Grootkanselier

wapenschild

wapenschild

De orde der Vrienden van de Gastronomie heeft uiteraard een wapenschild en dat werd naar aanleiding van het jaarlijkse wildweekend gedigitaliseerd.
Het gaat om een gekwartilleerd driehoeksschild met helm, helmteken en helmkleed en bevat in de vier kwartieren achtereenvolgens de eekhoorn, de zilveren drinkbeker, de eikel zonder loof en de zilveren vork. Dat dit u verder koud laat is volstrekt begrijpelijk en uw volste recht.
Relevanter is de wapenspreuk: "Absens Carens". Vrij vertaald: " Zij die afwezig zijn krijgen niets."  Leedvermaak is ook vermaak, nietwaar?

grootkanselier

het Grote Wildweekend 2009

 

De Ardenese restaurantuitbaters zullen het dit weekend uitkraaien van plezier, want het is weer zover: het jaarlijkse Grote Wildweekend der Vrienden van de Gastronomie is gestart.  Naar aloude traditie verzamelt de hoge raad om 19.55u aan de haard in Nassogne, om er het glas te heffen op de glazen die eraan voorafgingen. Een contemplatief moment.  Gelukkig ook het enige contemplatieve moment dat het weekend rijk is. 
Naar bijna even oude traditie zullen de voorzitter en de grootmeester dronken, blij en veel te laat aankomen.  Zij startten het weekend  deze middag al in de fonteinkerse omdat de Clos des Papes nu eenmaal voorgeproefd dient te worden.  Lord Protector zal hen - zijn titel waardig - in de loop van de namiddag oprapen en veilig overbrengen naar onze winterresidentie.

Nu het samenstellen van de Michelin 2009 erop zit en ook de Gault Millau niet langer hengelt naar onze adviezen kunnen wij, de leden van de hoge raad, ons eindelijk overgeven aan datgene wat echt van tel is: het eten en drinken tot meerdere eer en glorie van de onszelf en de Orde.

De Grootkanselier

Kerstboodschap

Terwijl de Chinese stewardesjes - in afwachting van de Spelen 2008- noest trainen om de zedige hurkhouding onder de knie te krijgen denken de Vrienden van de Gastronomie deze dagen aan tafelen.

Dit gemeenschappelijk gedachtengoed wordt eerstdaags in de praktijk gezet tijdens het 1° officieuze Kerstdiner der Vrienden van de Gastronomie. Hoe, waar, waarom, waarin en waaruit dat komen jullie spoedig te lezen.

Voorts rest mij jullie in 2008 te behoeden van marginale eettenten, kerstkalkoenen, schijmwijn, algemeen slecht spijs, laag volk, acute gastritis, slechte tanden en analoge te vermijden aandoeningen. Onthou in dit kader vooral onze lijfspreuk: " I would rather die of hunger than eat from the plate of mediocrity".

Ik reken in 2008 op scherpe Chef-koks, zij wezen gewaarschuwd. Met een Vriend van de Gastronomie wordt niet gesold.

Aan onze collega-inspecteurs van Michelin & Gault Millau, zet jullie schrap; wij worden - voor zover we dit op heden al niet zijn - dé enige referentie in gastronomisch Belgenland.

Met gastronomische groet,

De Voorzitter.

Michelin 2008

Michelin 2008
Originally uploaded by Bunbery

De Michelin 2008 is uit. Onze voorzitter toonde zich voorzichtig enthousiast over de toekenning van twee nieuwe sterren (telkens één) aan twee restaurants in het Gentse. De C-Jean in Gent zelf en de Orangerie in Deurle. Zelf heb ik het niet zo voor restaurants die zichzelf de naam van een trendy frituur toekennen, maar goede smaak in de keuken en in de taalkunde zijn twee verschillende zaken.
Le Fou est Belge, een adres dat we tijdens het Wild Weekend 2006 aandeden, behoudt zijn ster en dat lijkt me op basis van de ervaring die wij er hadden volkomen terecht.
Ik heb de tijd nog niet gevonden om editie 2008 van de Michelin grondig te vergelijken met de laatste uitgave van de Gault Millau, maar het viel me wel al op de de San Daniele in Ganshoorn een ster krijgt in de Michelin en slechts een 14 bij hun concurrent. Hier ben ik alvast geneigd de Michelin te volgen. San Daniele heeft zijn ligging niet mee - ik ben telkens weer blij verrast waneer mijn auto er nog staat... - en hun kader is ook niet alles, maar wat je ze voorzetten is voortreffelijk. Dat de Gault Millau hen dan eenzelfde cijfer geeft als de Sanglier des ardennes is een aanfluiting van hun geloofwaardigheid.
Misschien was de wagen van hun inspecteur wél verdwenen toen hij buitenkwam...

Lieven, Grootkanselier

gault millau

gault millau
Originally uploaded by Bunbery

De Gault Millau voert een grote campagne in De Standaard, ter promotie van hun club. Nu zou ik iedereen afraden lid te worden van een club wiens restogids een restaurant als Le Sanglier des Ardennes durft aanprijzen, ware het niet dat je als lid ook topwijnen kan kopen tegen een aanvaardbare prijs. Aanvaardbaar naar de normen der Vrienden van de Gastronomie, natuurlijk. Andere normen zijn hier naast de kwestie. Zo kan je er een Chateau Haut Brion van 1976 kopen voor maar 144€. Een prikje.
De Gault Millau restogids versie 2008 krijg je als lid gratis toegestuurd. Je hoeft dan ook geen scrupules te hebben om hem bij aankomst meteen weg te gooien. Wat gratis is, is per definitie waardeloos.

Lieven, Grootkanselier