Vrienden van de Gastronomie

Le Beau Séjour

Le Beau Séjour

De Vrienden van de Gastronomie hebben iets met de Beau Séjour, en dit tot grote wanhoop van de eigenaars ervan. Maar het moet gezegd: die laatsten dragen hun kruis met de waardigheid die van de uitbaters van een dergelijke zaak mag worden verwacht.

Ook dit jaar weer werden we er verwelkomd met een hartelijkheid die, indien geveinsd, getuigt van een acteertalent dat uitzonderlijk mag heten. Nu, de kookkunsten van Nicolas Alberty, de Chef en eigenaar van het hotel-restaurant, zijn dat ook, dus niets is onmogelijk.

Afijn, op 5 november om 20.00u zaten de Vrienden in het aangename gezelschap van elkaar en de eerste fles champagne voor de haard. Voor wie houdt van melige gezelligheid: het salon van Le Beau Séjour is vooral 's winters een aanrader. De typische geur van een houtvuur, gedempt licht, de Ardennese hartelijkheid. U kent het.
Bij de champagne werd een bijzonder lekkere hapje op basis van coqui opgediend. Veelbelovend. Hierna werden we gevraagd aan tafel te komen. We zaten helaas in het tweede deel van het restaurant waar zowel de acoustic als het licht iets te hard zijn. De voorzitter had, met het oog op onze uitspatting het jaar voordien, terecht onder een andere naam gereserveerd, maar zoiets wreekt zich. We krijgen liever een goede tafel; al past die dan niet bij onze reputatie.

Gelukkig bleek het eten - zoals verwacht - een absolute voltreffer. We waren het er unaniem over eens dat dit wel eens het beste menu kon zijn geweest dat men ons hier ooit voorschotelde. Ik herinner me nog goed dat ik tijdens de maaltijd naarstig notitie nam met het oog op het schrijven van dit verslag, maar ik vrees dat het resultaat in de loop van de avond verloren ging. Naar wie ik het in propvorm heb geworpen en waarom dat toen absoluut noodzakelijk leek zal wel voor altijd een raadsel blijven. Al staat me er vaag een Antwerpenaar voor de geest wiens neus onze voorzitter aanstoot verschafte.
Wat ik me wel nog herinner was een sublieme carpaccio van getruffeerd konijn, een geschroeide ganzenlever op een bedje van linzen en een filet de biche waar ik lyrisch van werd . Enkel het dessert was iets te zwaar. Tijdens de kaas was er nog een vermakelijk moment: Lord Protector vroeg een stukje waarvan de naam - of de manier waarop hij werd uitgesproken - de dienster deed denken aan Kamasutra. Ze verloor gedurende één second haar ietwat afstandelijke gedistingeerdheid en proestte het uit. Daarna bloosde ze allerliefst en zette het op een rennen naar de keuken. Iets dergelijks was haar al voorgedaan door een jongere collega die bij het opdienen vergat wat ze diende te zeggen en niet verder kwam dan een "accompagné avec... suis oublié" waarna ze het eveneens blozend op een hollen zette.  Blozende meisjes; het heeft wel iets...

Aangezien Le Beau Séjour niet alleen een uitgesproken lekker restaurant heeft, maar ook aangename kamers en zelfs een gastenwoning biedt, is het een absolute aanrader voor wie op zoek gaat naar een locatie voor een gastronomisch weekend. Probeer alleen november te mijden. Dan zijn wij er namelijk.

Le Beau Séjour

Rue de Masbourg

6950 Nassogne

tel. 084-21.06.96

email: info@lebeausejour.be

Grootkanselier

La Gourmandine

La Gourmandine

Geen gebrek aan offerdieren tijdens ons wildweekend.  Het relaas van de eerste avond heeft u nog te goed uit de pen van de Grootkanselier. Lang kan dat niet uitblijven.

Uit eerlijke luiheid kozen de Vrienden van de Gastronomie een restaurant niet ver van hun hut. Gezien de sportieve activiteit van die dag - een uit de hand gelopen wandeling - een uitstekende keuze. La Gourmandine te Nassogne ligt er een beetje mistroostig bij. Er kan aan de buitenkant wat opgefrist worden vond de orde. De man met de koksmuts is Paul Fourier.  Hij stond negen jaar lang aan het fornuis van Chateau d’Hassonville en  werd er oa. verkozen tot beste kok van het jaar door Gault Millau. Op zoek naar een nieuwe uitdaging belandde de man op de Belgische ambassade te Washington alwaar hij voor hoge pieten zijn kookkunsten mocht etaleren. In 2002 viel zijn oog op de rust van Nassogne en ‘La Gourmandine’. Zijn eega Joëlle zorgt er sindsdien voor de bediening. Het salon – alwaar een aperitiefje genuttigd werd – stelt niet veel voor en het was er behoorlijk fris overigens. Van Joëlle –die er verder niet onaangenaam uitziet - kregen wij ook bepaald weinig warmte terug. Vreemd want bij een bezoek vorig jaar was me dat niet opgevallen. Was het stress omwille van een bezoek van de exclusieve orde? Was het gewoon die dag van de maan?   We vroegen het haar voorzichtigheidshalve niet.

De orde is het wel eens vaker unaniem eens en  dit bleek opnieuw bij de keuze van het voorgerecht: noix de coquilles saint-jacques aux légumes parmentier et jus de truffes (€26) pour tout le monde. Bij de keuze van het hoofdgerecht verliep het echter iets stroever. Grand Maître en Grootkanselier kozen al snel voor : DOS DE LIEVRE MOUTARDE, CHICONS CONFITS ET AIRELLES, POMMES DE TERRE GRENAILLES ROTI AU LARD FUME, SAUCE POIVRADE 2cts (€35). Ofte hazerug per 2 personen te verorberen. Enkel toen Lord Protector op zijn plichten werd gewezen en afzag van zijn voorkeur voor ‘filet de biche’ kon de Voorzitter eveneens voor de hazerug gaan.  Alles om de harmonie binnen de exclusieve orde te bewaren moet LP terecht hebben gedacht. De wijnkeuze viel op een Chassagne Montrachet 2005 (€65), voor het hoodgerecht koos Grand Maître een Lafleur Laroze van 2001 (St.Emilion Grand cru, 2° wijn van Chateau Laroze) (€48).

Dat Paul Fourier kan koken had ik vorig jaar al ondervonden en  ook nu werden de coquilles door elk lid bijzonder gesmaakt.  Perfecte gegaard en heerlijk vers. Hier geen prefabtoestanden maar kraakverse ingrediënten. Een klassiek geraffineerd gerecht met zorgvuldig uitgebalanceerde smaken. Het volgende gerecht ging op hetzelfde elan door, al was er Grand Maître die de hazenrug iets te doorbakken vond.   De porties waren in ieder geval royaal en ook qua smaak zat dit terroirgerecht goed. De wijn was op dronk en maakte de leden vrolijk. Dessert en koffie volgden. Bij wijze van uitzondering, maar goed te begrijpen na de eerder zware avond de dag voordien, werd afgezien van digestieven. Een geraffineerde Franse keuken aangevuld met accenten uit de Belgische streekkeuken. Een bezoekje waard als je in de buurt bent.

Absens Carens, zou ik zeggen

La Gourmandine

Rue de Masbourg 2

6950 Nassogne

tel. 084-21.09.28

gesloten op maandag en dinsdag

Voorzitter

wapenschild

wapenschild

De orde der Vrienden van de Gastronomie heeft uiteraard een wapenschild en dat werd naar aanleiding van het jaarlijkse wildweekend gedigitaliseerd.
Het gaat om een gekwartilleerd driehoeksschild met helm, helmteken en helmkleed en bevat in de vier kwartieren achtereenvolgens de eekhoorn, de zilveren drinkbeker, de eikel zonder loof en de zilveren vork. Dat dit u verder koud laat is volstrekt begrijpelijk en uw volste recht.
Relevanter is de wapenspreuk: "Absens Carens". Vrij vertaald: " Zij die afwezig zijn krijgen niets."  Leedvermaak is ook vermaak, nietwaar?

grootkanselier

het Grote Wildweekend 2009

 

De Ardenese restaurantuitbaters zullen het dit weekend uitkraaien van plezier, want het is weer zover: het jaarlijkse Grote Wildweekend der Vrienden van de Gastronomie is gestart.  Naar aloude traditie verzamelt de hoge raad om 19.55u aan de haard in Nassogne, om er het glas te heffen op de glazen die eraan voorafgingen. Een contemplatief moment.  Gelukkig ook het enige contemplatieve moment dat het weekend rijk is. 
Naar bijna even oude traditie zullen de voorzitter en de grootmeester dronken, blij en veel te laat aankomen.  Zij startten het weekend  deze middag al in de fonteinkerse omdat de Clos des Papes nu eenmaal voorgeproefd dient te worden.  Lord Protector zal hen - zijn titel waardig - in de loop van de namiddag oprapen en veilig overbrengen naar onze winterresidentie.

Nu het samenstellen van de Michelin 2009 erop zit en ook de Gault Millau niet langer hengelt naar onze adviezen kunnen wij, de leden van de hoge raad, ons eindelijk overgeven aan datgene wat echt van tel is: het eten en drinken tot meerdere eer en glorie van de onszelf en de Orde.

De Grootkanselier

Steendam 66

Wie in Gent zijn trekschuit in de jachthaven heeft geparkeerd, hoeft niet ver te benen om een bezoekje te brengen aan Steendam 66. Deze eetgelegenheid is in handen van Bernard Baudewijns, die zich na zijn scholing een weg baande langs 'Sea Grill' in onze hoofdstad en 'La Petite Tortue' te Knokke, om halt te houden in het centrum van Vlaanderens mooiste stad en er zijn eigen zaak oprichtte. Menukaarten zijn hier uit den boze, een aanzienlijk krijtbord voorziet de gasten van de nodige info. Het interieur, dat door het vele houtwerk een zekere warmte uitstraalt, refereert naar de modale Parijse brasserie. De talrijke spiegels zijn mijn insziens wat overbodig, ik hoef niet zozeer mijn eigen kauwende kanis te aanzien, doch dit geheel terzijde. De gezellig ogende kok pocheert, stoomt en stooft dat het een lieve lust is in de kleine open keuken, een fenomeen waar onze Grootkanselier pertinent tegen gekant is, maar mijzelf niet ontregelt. Wat hem (de Grootkanselier) wel zal verblijden is de aanwezigheid van pomme moscovite en de specialiteit van het huis, met name gegrilde Kingcrab.
Overigens vinden we hier de klassieke Frans-Vlaamse keuken terug en zijn de porties heel royaal. Ik proefde er het 'Patatje uit Zeebrugge' , en dat bleek een knoert van een aardappel te zijn, overgoten met een vracht garnalen en een stevige kaassaus en plus. Mijn eega koos voor de rosbief met bearnaissesaus en handgesneden frietjes en sprak zich daar lovend over uit.
Met de wijnkaart zit het wel snor, geen overmaat aan keuze, maar wel een mooi uitgebalanceerd aanbod aan wit, rood en rosé.
Wat de eenmansbediening betreft heerst er nog wat onduidelijkheid. Bij een eerste bezoek verliep die feilloos, enkele weken later zat er een fikse kink in zijn kabel. Een Vriend Van De Gastronomie, en in dit geval ook de gewone sterveling, hoort geen half uur te wachten op zijn aperitief en bekendmaking van zijn keuze. Als één van mijn ledematen niet omwonden was door een harnas uit plaaster, ik had het op een lopen gezet.
Afijn, als we de balans opmaken van dit restaurant kunnen we spreken van een eerlijke, traditionele keuken die een visite zeker waard is.

Steendam 66 - Gent

www.steendam66.be

0478 34 28 71

gesloten op dinsdag

Lord P