Vrienden van de Gastronomie

Gastronomisch wildweekend

Druk druk druk was het de laatste 8 maanden. Veel van onze leden hebben tegenwoordig andere bezigheden. Sommigen hebben het te druk met het schrijven van een eigen boek. Er zijn er die onthaasten en niets doen verheven hebben tot levenskunst. De activiteit op onze blog staat omgekeerd evenredig met de vele wekelijkse gastronomische bezoeken. Dit schuldig verzuim kan natuurlijk niet langer getolereerd worden. Het nakende jaarlijkse gastronomische wildweekend zou voor een relance en 'rustige vastheid' moeten kunnen zorgen. Wetende dat we vrijdag as. aanvangen in Auberge du Moulin Hideux is zeker een opsteker. Daar leest u ongetwijfeld later meer over...

Binnenkort krijgt u oa. ook nog een verslag van een zeer exclusieve wijntrip te Bordeaux, met bezoeken/degustaties/diners  aan topchateaus ( Malartic Lagravière - Cheval Blanc - Chateau Angelus - Montrose - Lynch Bages - Haut Bailly - Smith Haut Lafitte - Leoville Poyferré -....)

Tot gastronomisch genoegen.

Voorzitter

De Bonte Os

Zaterdagavond 14 februari, grand maître in zijn welbekende romantische bui.

Snel nog even om half zeven bellen naar een goed restaurant en dan uitpakken bij de vrouwelijke wederhelft met een al lang geplande verrassing.

Tot mijn grote ontsteltenis bleken de goede restaurants  volboekt. Uiteraard de schuld van al die overijverige mannen die wél iets goed te maken hebben.  Pantoffels!

Niet getreurd, De Bonte Os had nog een tafel. 

“The lady of the house” was een levende reklame voor sigaretten zonder filter, ze klonk als een schorre nachtegaal. 

Het interieur was  een plaatje.  Een plaatje uit een boekje voor doe-het-zelvers zonder smaak, maar niet getreurd.   Dit etentje lag al weken vast en we zouden er het beste van maken.

Toen de dienster de glazen champagne van het huis bracht, vertelde ze mij een geheim terwijl ze de kaarsjes van vuur voorzag. Het was haar eerste keer. Een bekentenis die me geen enkele laag bij de grondse opmerking ontlokte. 

De gambas in getomateerde roomsaus met filliers waren gelukkig flets genoeg om de smaak van mijn glas ‘ pouilly fumée’ niet te ondermijnen.  Meer kan hierover echt niet gezegd.

Toen kwam het culinaire hoogtepunt: verse frietjes met een filet pure van  Simmentaler rund . Voor de onwetenden:  dat is vreemde koe  uit Zwitserland. Mijn tafelgenote vatte dit correct samen met de  gevleugelde woorden’ dat vlees van bij ons is beter’.  En zo is dat.

Zo vlug als  kon, dronken we onze glazen leeg.  De dienster lachte haar tanden nog eens bloot, de bazin murmelde nog wat en voor een prikje heb ik mevrouw een onvergetelijke Valentijn bezorgd.

Eind goed al goed.

Grand Maîre

Paznauner Taja te Ischgl

De Vrienden Van De Gastronomie zijn tevens vrienden van de ski,   en wie het geluk heeft om eens op de pistes van het Oostenrijkse Ischgl te vertoeven, kunnen wij alvast assisteren bij de selectie van een behaaglijk bergrestaurant. Gezien bergen en dalen zich vooralsnog niet kunnen ontmoeten, is de Paznauner Taja een geschikt trefpunt om 's middags de afgesloofde ledematen wat rust te gunnen en je in gezelschap van andere waaghalzen tegoed te doen aan een dosis appetijtelijk krachtvoer.  

Die Paznauner Taja staat wereldwijd, en vooral in Oostenrijk, bekend als de ultieme openlucht-après-skibar, alwaar elke dag vanaf 13.30u vrolijk de handen richting hemel wijzen op de tonen van aanstekelijke humpapa-muziek, maar op de bovenverdieping heb je een uitmuntend eethuis met ruim zonneterras. Bij barre weersomstandigheden zit je in de knusse, authentieke chalet of in een gigantische glazen stulp met zicht op de Alpen.

De uitgebreide kaart heeft voor elk wat wils, gaande van de traditionele gerechten (rösti, kaiserschmarren, Tiroler grostl,enz.), pizza's, maaltijdsoepen tot gegrilde vlees- en visgerechten. De Züricher kalbsgeschetzeltes is alvast een sterke aanrader, alsook de filet van snoekbaars. Grootkanselier en Facility manager waagden zich aan 'het beste van de grill' en zijn die nog aan het verteren, waarbij ik voor alle duidelijkheid de gigantische( 6 stukken vlees) porties wil benadrukken.Opmerkelijk is de puike presentatie van de gerechten, de smaakvolle en knapperig gestoomde groentjes en de gunstige tarieven voor al dat lekkers. Voorts mochten wij steevast op een zeer gesmeerde en spontane bediening rekenen, met uitzondering van één forse feeks wiens levenslust en jobvreugde een doorn in het oog zou betekenen voor menig jolig vakantieganger. Ik wens haar een stinkend putje toe.

Na het versterken van de innerlijke mens kan je meteen de dalafdaling inzetten, hoger gelegen pistes opzoeken of uitgelaten meelallen met de après-skiklassiekers op de benedenverdieping.. 

 

www.paznauner-taja.at

 

Lord P.

Stüva te Ischgl (Oostenrijk)

Geen reden om tijdens een skiverlof in Ischgl niet aan gastronomie te denken, Kerstavond en de aanwezigheid van een handvol Vrienden zat daar ongetwijfeld voor een stuk tussen. Op de pijnbank dit maal, restaurant Stüva van Hotel Yscla te Ischgl. De Grootkanselier had op de valreep een laatste tafel kunnen bemachtigen voor het gezelschap. Afgaand op een vermelding die het restaurant kreeg in de Michelin  en een score van 14 in de Gault Millau zat het wel snor, zo dachtten de Vrienden. Ook de prijs van het aangekondigde menu was stevig gepeperd (€89p/persoon, excl. wijnen). Dat moest wel wat worden. Een vriendelijk onthaal van een lief meisje in traditionele klederdracht gaf hoop. Zoals vele zaken in Ischgl een heel keurig interieur in die typische Tiroolse stijl. Nog licht onder de indruk van de voorgaande dagen namen de Vrienden gezwind plaats aan tafel. Op de tafel bevond zich een schoteltje met stukjes rood lillend vlees. Was het al gegeten geweest? Had iemand het vergeten voor zijn huisdier? Na enige verduidelijking van de corpulente en bijgevolg kortademige ober dat het eetbaar was werd er stilletjes van geproefd. Ik hield het voozichtigheidshalve bij brood en boter. Een flesje Champagne om de honger aan te scherpen, het kan altijd en overal. Het 'Heilig Abend' - menu kwam als volgt:

Weihnachtlichter Gruss aus der Küche

***

Gänseleber mit Tiroler Äpfeln und Räucheraal

***

Steinbutt Spiess mit zitrusfrüchten und Falgeolet Bohnen

***

Gedämpfter Seeteufel mit Chicoree Jus Safran dazu Chilliol

***

Kross gebratene Bresse Ente mit ingwir Ananas Glace

***

Feuillantine mit dunkler Valrhona Schokolade Kakaosplitter und lauwarme Mandarinenfilets

***

Feine Weihnachtsbäckerei aus unserer Patisserie

De wijnkaart mocht er best wezen, we kozen vooreerst een ’Darscho’ Chardonnay 2005 (€45), een witte wijn gemaakt door Weingut Velich uit het Oostenrijkse wijngebied Priorato. De wijn is gemaakt van Cabernet Sauvignon, Cariñena, Chardonnay en Grenache. Bij de eend een Vulcano 2003  (€50) van het wijnhuis Hans Igler (Blaufränkisch: ca. 60 % Cabernet Sauvignon: ca. 25% Zweigelt: ca. 10% Merlot: ca. 5 %), ca. 15maanden op kleine eiken vaten.

Het starthapje was op basis van kreeft en kon iedereen bekoren, het tweede gerechtje kon dat ook nog net , een terrine van ganzelever met appel en gerookte paling, een leuke combinatie. De Steinbutt (tarbot) op een spiesje met citrusvruchten en bonen was dan ook niet meer dan hier zopas neergeschreven. Magertjes. Ook de gestoomde zeeduivel kon niet bekoren, was niet genoeg gestoomd en verder lag ie daar ook moederziel alleen. De Ente (eend) kreeg ik niet gekauwd, ze vocht met mijn smoelwerk alsof haar leven er vanaf hing. Ik gaf het gerecht halfweg op wegens verkrampte kaken. Zonde. De desserts deden er niet meer toe. Gelukkig waren de uitstekende wijnen nog een opsteker. Naast een te dure rekening en matig spijs was vooral de rechter oksel van de corpulente ober een bijkomende stoorzender. De man sloeg een bijzonder onaangename geur uit. Het heeft Lord P. dagen gekost om die geur uit zijn neus te krijgen.

De Vrienden waren allen zwaar ontgoocheld  en sommigen opperden terecht of 'Whopperen' in de plaatselijke Burger King® geen beter idee was geweest. Zeker in combinatie met een voorafgaandelijk bezoekje aan de Kuhstall, dé après-ski bar van Ischgl, hier kan je 'een vloeibare lunch weggieten' of gewoon 'doordrinken tot ze wél mooi is'. Sloten mojito's en bloody Maries in het aanpalende GUXA waren meer dan welkom.

Voorzitter.

HOTEL Yscla• Familie Parth • 6561 Ischgl • Austria • www.yscla.at
Tel. +43-5444-5275 / 5175 • Fax + 43-5444-5275

 

 

 

Guxa in Ischgl: cocktails en sigaren

Cohiba Robusto

Ischgl heeft behoorlijk wat goede bars, maar slechts één is hier een recensie waard. De Guxa is een cocktailbar zoals een cocktailbar volgens de Vrienden van de Gastronomie hoort te zijn: op het eerste zicht erg stylisch, maar met een decadent ondertoontje dat je pas ontdekt wanneer je de waard zijn vertrouwen hebt verdiend.
De houten lambrizeringen, de inloop humidor, de barman en -vooral- zijn vrouw,... We kregen er niet genoeg van.

De cocktails zelf waren ook prima. De kwaliteit ervan hangt af van de keuze van de ingrediënten, de glazen, de manier van mixen, de schenkingstemperatuur en het gebruikte ijs,... en hier was werkelijk op geen enkel moment iets op aan te merken. De voorzitter dronk sloten Mochito's maar slaagde er niet in de voorraad verse munt uit te putten. Lord P. probeerde het dan maar met het tomatensap en dronk zich kreupel aan bloody maries, maar ook die stock gaf geen krimp. Zelf heb ik het op een vrolijk mengen gezet en enkel de Harvey Wallbanger viel me wat tegen. De eerlijkheid gebied me evenwel te zeggen dat ik niet houd van Harvey Wallbangers. Sterker nog: ik heb er een grondige rothekel aan, maar ik blijf ze bestellen omdat ik de naam zo leuk vind.

Even leken we toch een ernstig minpunt te hebben ontdekt. Onze facility manager  wees ons op een bepaald moment op de minder hygiënische toiletten - ze waren namelijk deskundig ondergebraakt -, maar aangezien hij daar volgens de andere leden van de orde ongetwijfeld zelf voor verantwoordelijk was laten we dit gegeven niet meetellen in onze eindbeoordeling.
De Guxa is meer dan enkel een uitmuntende cocktailbar.  De inloophumidor - een gigantische geaklimatiseerde sigarenkast zo je wil - is een attractie op zich. De vrienden deden zich te goed aan Bolivars, Romeo y Julietas, Montecristos en weet ik veel aan welke andere ongein, maar zelf zweer ik bij de goede oude Cohiba Robusto. Als het goed is voor Fidel Castro is het goed voor mij. Wanneer het sigaren betreft toch. Wie meer wil weten over sigaren raad ik trouwens van harte de cigars-review club aan.  Ons zou het hier te ver leiden.
Om een lang verhaal kort te maken: ben je in Ischgl en voel je je na het eten nog steeds te nuchter om naar bed te gaan, - iets wat onze grand maître regelmatig overkomt - ga dan eens langs in de Guxa. Je zou aangenaam verrast zijn indien je bovenstaande niet had gelezen.
Oh, en besteed extra aandacht aan de toog. Om verschillende redenen erg bijzonder, maar dié verrassing willen we hier niet bederven...

Grootkanselier

vrienden van de gastronomie - wintervakantie

de écureuil eet nog een laatste eikeltje

Een puike selectie vrienden vertrekt deze avond op skivakantie om er de keukens in de mondainere skigebieden uit te testen. Waar serveert men de beste écureil à la nage? In welke berghut brouwen ze hun glühwein nog op basis van een grand cru? Zijn er alpenrestaurants waar de kok niét swaffelend door de keuken gaat?
U ziet het, ook de vrienden van de gastronomie stellen zich vragen in deze onzekere tijden. 

Grootkanselier

Le Beau Site

Het jaarlijkse traktaat van Nestor vond deze keer plaats in Trois Ponts. Een puik idee van de man, zoals steeds. Waarom verzaken aan goede tradities? Inderdaad, geen reden.

Familiebanden aanhalen, leuk toch?. Zo ook mijn kraakverse winterbanden, pronken kan je er niet mee, kleven doen ze wel.

De rit ernaar toe was eenzaam doch vastberaden, een rit van maar liefst 4 uur. Na een rist opgestoken middelvingers en dito gebalde vuisten kwam ik lichtgeraakt en korzelig aan in het hotel Le Beau Site. Het laatste wat je dan nodig hebt is een bijdehandse ober, ja lap, mijn wurgreflexen staken spontaan de kop op.

Het glaasje Mumm bracht soelaas. Ook de rust die de familieleden uitstraalden was exemplarisch en temperde mijn gemoedstoestand.

Een handvol voorgerechten en hoofdgerechten staan op de kaart. Tevens zijn er tal van suggesties te krijgen. Wat opvalt zijn de lekkere wijnen op de kaart aan betaalbare prijzen.

De ‘carpaccio van hert (cerf) geparfumeerd met truffelolie en Parmezaanse kaas’ (€21) werd ingezet samen met een fles Pommard 2002 – Huis Glantenay, 100% pinot noir.

Een behoorlijk voorgerecht met een lekkere wijn, de truffelolie was niet overmatig aanwezig, geen ‘zeemvel’-toestanden zoals Lord P zijn carpaccio in de Faim Fatale.

Het vervolg werd de ‘gegrilde rundvleesfilet “Blanc Bleu Belge” (filet pur) met cantharellen, 

een huisgemaakte groentenflan en een saus op basis van peer en Pinot Noir’ (€26) , de wijn hierbij werd een Gevrey Chambertin 1999. Het vlees was in orde zonder meer, de ‘accessoires’ vielen echter wat tegen, zo werden de cantharellen als ‘chemisch’ afgedaan.

De wijn was mooi vol en deed wat van hem verwacht werd.

Als afsluiter de gebruikelijke Marc de Gewurstraminer met koffie, tot 2 maal toe. De ober kwam ons fluks vertellen dat het erna maar gedaan moest zijn. Zoiets kan niet op onze appreciatie rekenen. Broeder en Voorzitter besloten dat het niet genoeg was geweest en gingen nog op zoek naar meer. Meer in de vorm van het lokale café ‘Le tourniquet’  met als optie ‘karaoke tous les vendredi’ . Een romantisch

duet zat er niet in , echter bieren van Jupille wel. De orde van de dag werd besproken en zorgde voor enkele mooie taferelen.

’s Anderendaags een fikse wandeling met een houten balk in ons oog. Wandelen in die prachtige streek kan inspirerend zijn, doch de juiste weg vinden bleek geen sinecure. We stammen duidelijk niet af van Mercator’s bloedlijn. Na 20km kwamen we uitgeput aan en was de honger groot, grote honger in dergelijk restaurant is een voordeel.

Aan tafel opnieuw de uitstekende Mumm champagne, de wijnen tijdens het eten; een Chateau Martinens 1996 en een Lynch Moussas van 2000 (top).

Van het eten kan men stellen dat het behoorlijk was zonder meer, licht flirtend met een magere prijs-kwaliteit verhouding, topwijnen à 45 – 55 euro, dit mag gezien worden.

Mensen die houden van rust, prachtige wandelomgevingen zijn op hun plaats in hotel Le Beau Site.

Het was bovenal een zeer gezellig weekend met het best denkbare gezelschap*.

De rekening kon nog net op één blad, het leven kan toch mooi zijn…

Le Beau Site

Rue des Villas 45

B-4980 TROIS-PONTS
Tél.: +32/(0)80-68.49.44
Fax: +32/(0)80-68.49.60
Email: info@beausite.be

*op leden van de exclusieve orde na

 

Voorzitter.

 

Hof ter Leie

Zaterdagavond, rond een uur of zeven.

Dan wil ik éten ( ée-éten).

Zo geschiedde. Vriend Lazarus, die het initiatief nam voor deze avond, had in een verloren moment een auto gespot waar ‘ beste kok van het jaar …’ ( jaartal ontgaat mij gelukkig, wie weet wat we toen hadden gemist) opstond. Die bewuste kok bleek achter het fornuis te staan van ‘Hof ter Leie’. Onze bestemming was gekozen! hoera!

Eens aangekomen wachtte ons een prachtig kader met dito uitzicht op de Leie.

Doch al gauw bleek de eigenaar van die bewuste wagen een gepatenteerde leugenaar. De moeite, om alles wat we gegeten en gedronken hebben te noteren, zou verloren zijn. Het menu met aangepaste wijnen ( 115€) bleek van zéér matige kwaliteit, vrienden van de gastronomie onwaardig, ronduit slecht bij momenten.

Zelfs de minder begaafde dienstertjes, die normaliter voor voldoende hoongelach zouden zorgen, konden onze ontgoocheling niet temperen.

De koffie en bijhorende kamer ( niet-rookvrij en vele Irish coffee’s verder) zorgden voor een kentering van de gemoedstoestand.

Velen zijn geroepen, slechts weinigen uitverkoren. Dit geldt zowel voor de kok als voor ons Vrienden, doch, nooit heeft iemand iets naar ons geroepen.

Ook de toiletten waren heel verzorgd.

Conclusie, beste vrienden van de gastronomie, geen 2^e bezoek waard, en de auteur van die bewuste uitspraak op die bewuste wagen, was er waarschijnlijk vergeten aan toe te voegen ‘van de straat’ en ook dat zou een dikke leugen zijn, want in die straat bevindt zich immers ‘D'oude schuur’.

Grand Maître.

 

Hof ter Leie

Baarle Frankrijkstraat 90

9830 St.-Martens-Latem

gesloten op maandag

Faim Fatale

Ook op een doorsnee dinsdag zijn de Vrienden Van De Gastronomie bedrijvig,  en trotseren zij weer en winderigheid om u integer op de hoogte te houden van de ontwikkelingen in het culinaire landschap. Daar het die avond oude wijven regende, stapten Voorzitter en Lord P in gestrekte draf richting Faim Fatale, een statig herenhuis met ruime binnentuin in de directe omgeving van Gent-Zuid. Voorzitter had in een recent verleden reeds genoten van een lunch in dit restaurant, dat met een kleine kaart werkt om de versheid van de produkten te garanderen.

De verwelkoming verliep eerder stuurs; de ober gaf ons de indruk dat we van geluk mochten spreken dat wij zonder reservatie nog een tafeltje bemachtigd hadden, wij verzaakten aan een vreugdedansje en namen beheerst, doch gedecideerd plaats. Afgezien van the gathering der rugridders van de ronde tafel naast ons, en een handvol andere bezoekers, bleef de zaak die avond slechts matig bezet, wat meteen vraagtekens zet bij het bars onthaal dat ons deel werd. Het zou die relnicht zijn laatste kemel niet zijn, zo bleek een weinig later. De orde heeft zo zijn vaste gebruikelijkheid om als aanzet de huischampagne te degusteren, maar wij werden niet eens gevraagd naar een aperitief . Een aparte en grillige gewaarwording maakte zich meester van ons..

Onversaagd namen wij de menukaart ter hande en kozen wij een ongelijksoortig voor- en hoofdgerecht:

 

Rundscarpaccio met truffelaroma, parmezaanse kaas en 'extra vierge' olijfolie

 

Gegrilde tonijn, compote van doyennepeer en krokantje van parmezaan

                                   ****************

Grietbot met peterseliekorst, gestoofde spinazie en gepofte aardappel

 

Gebakken ossehaas met gewokte seizoensgroenten en sausje naar keuze, behalve béarnaise

 

wijn: Stellenbosch (Zuid-Afrika, Chardonnay) , 2007

 

Smaken verschillen, maar de tonijn was volgens de voorzitter 'te rood', en dit had vermeden kunnen worden indien men vooraf de bereidingswijze naar voorkeur had gevraagd. Over de versheid en presentatie valt niet te twisten, die was opperbest. Ook de rundscarpaccio was kraakvers, maar verzoop bijna in de olijfolie, wat binnensmonds resulteerde in een oase van nattigheid. Als men mij had verteld dat het rund even voordien enkele baantjes was gaan trekken in het naburige Van Eyck-zwembad, ik had het geloofd.

De hoofdgerechten waren deugdelijk, met veel smaak en in correcte p(r)o(po)rties. De grietbot in combinatie met peterselie en spinazie was mijn insziens een voltreffer, alsook de ossehaas met seizoensgroenten,waarover de voorzitter enkele lovende woorden veil had. 

De Stellenbosch uit 2007 was van puik niveau en kon zeer zeker bekoren. De prijs ( €19) ook.

Het kader oogt gezellig, uw krent zit op comfortabele stoelen en de tarieven zijn eerder gunstig. Voorts is de centrale ligging een pluspunt, en kan je even verderop nakaarten met een uitmuntende coctail in café Polé polé (een aanrader)...

 

Faim Fatale

Zuidstationstraat 14

9000 Gent

09/ 269 04 48

www.faimfatale.be

 

van maandag tot vrijdag; 's middags

van dinsdag tot zaterdag; 's avonds

 

Lord P.

Le Beau Séjour

Le Beau Séjour

De Vrienden van de Gastronomie hebben iets met de Beau Séjour, en dit tot grote wanhoop van de eigenaars ervan. Maar het moet gezegd: die laatsten dragen hun kruis met de waardigheid die van de uitbaters van een dergelijke zaak mag worden verwacht.

Ook dit jaar weer werden we er verwelkomd met een hartelijkheid die, indien geveinsd, getuigt van een acteertalent dat uitzonderlijk mag heten. Nu, de kookkunsten van Nicolas Alberty, de Chef en eigenaar van het hotel-restaurant, zijn dat ook, dus niets is onmogelijk.

Afijn, op 5 november om 20.00u zaten de Vrienden in het aangename gezelschap van elkaar en de eerste fles champagne voor de haard. Voor wie houdt van melige gezelligheid: het salon van Le Beau Séjour is vooral 's winters een aanrader. De typische geur van een houtvuur, gedempt licht, de Ardennese hartelijkheid. U kent het.
Bij de champagne werd een bijzonder lekkere hapje op basis van coqui opgediend. Veelbelovend. Hierna werden we gevraagd aan tafel te komen. We zaten helaas in het tweede deel van het restaurant waar zowel de acoustic als het licht iets te hard zijn. De voorzitter had, met het oog op onze uitspatting het jaar voordien, terecht onder een andere naam gereserveerd, maar zoiets wreekt zich. We krijgen liever een goede tafel; al past die dan niet bij onze reputatie.

Gelukkig bleek het eten - zoals verwacht - een absolute voltreffer. We waren het er unaniem over eens dat dit wel eens het beste menu kon zijn geweest dat men ons hier ooit voorschotelde. Ik herinner me nog goed dat ik tijdens de maaltijd naarstig notitie nam met het oog op het schrijven van dit verslag, maar ik vrees dat het resultaat in de loop van de avond verloren ging. Naar wie ik het in propvorm heb geworpen en waarom dat toen absoluut noodzakelijk leek zal wel voor altijd een raadsel blijven. Al staat me er vaag een Antwerpenaar voor de geest wiens neus onze voorzitter aanstoot verschafte.
Wat ik me wel nog herinner was een sublieme carpaccio van getruffeerd konijn, een geschroeide ganzenlever op een bedje van linzen en een filet de biche waar ik lyrisch van werd . Enkel het dessert was iets te zwaar. Tijdens de kaas was er nog een vermakelijk moment: Lord Protector vroeg een stukje waarvan de naam - of de manier waarop hij werd uitgesproken - de dienster deed denken aan Kamasutra. Ze verloor gedurende één second haar ietwat afstandelijke gedistingeerdheid en proestte het uit. Daarna bloosde ze allerliefst en zette het op een rennen naar de keuken. Iets dergelijks was haar al voorgedaan door een jongere collega die bij het opdienen vergat wat ze diende te zeggen en niet verder kwam dan een "accompagné avec... suis oublié" waarna ze het eveneens blozend op een hollen zette.  Blozende meisjes; het heeft wel iets...

Aangezien Le Beau Séjour niet alleen een uitgesproken lekker restaurant heeft, maar ook aangename kamers en zelfs een gastenwoning biedt, is het een absolute aanrader voor wie op zoek gaat naar een locatie voor een gastronomisch weekend. Probeer alleen november te mijden. Dan zijn wij er namelijk.

Le Beau Séjour

Rue de Masbourg

6950 Nassogne

tel. 084-21.06.96

email: info@lebeausejour.be

Grootkanselier

La Gourmandine

La Gourmandine

Geen gebrek aan offerdieren tijdens ons wildweekend.  Het relaas van de eerste avond heeft u nog te goed uit de pen van de Grootkanselier. Lang kan dat niet uitblijven.

Uit eerlijke luiheid kozen de Vrienden van de Gastronomie een restaurant niet ver van hun hut. Gezien de sportieve activiteit van die dag - een uit de hand gelopen wandeling - een uitstekende keuze. La Gourmandine te Nassogne ligt er een beetje mistroostig bij. Er kan aan de buitenkant wat opgefrist worden vond de orde. De man met de koksmuts is Paul Fourier.  Hij stond negen jaar lang aan het fornuis van Chateau d’Hassonville en  werd er oa. verkozen tot beste kok van het jaar door Gault Millau. Op zoek naar een nieuwe uitdaging belandde de man op de Belgische ambassade te Washington alwaar hij voor hoge pieten zijn kookkunsten mocht etaleren. In 2002 viel zijn oog op de rust van Nassogne en ‘La Gourmandine’. Zijn eega Joëlle zorgt er sindsdien voor de bediening. Het salon – alwaar een aperitiefje genuttigd werd – stelt niet veel voor en het was er behoorlijk fris overigens. Van Joëlle –die er verder niet onaangenaam uitziet - kregen wij ook bepaald weinig warmte terug. Vreemd want bij een bezoek vorig jaar was me dat niet opgevallen. Was het stress omwille van een bezoek van de exclusieve orde? Was het gewoon die dag van de maan?   We vroegen het haar voorzichtigheidshalve niet.

De orde is het wel eens vaker unaniem eens en  dit bleek opnieuw bij de keuze van het voorgerecht: noix de coquilles saint-jacques aux légumes parmentier et jus de truffes (€26) pour tout le monde. Bij de keuze van het hoofdgerecht verliep het echter iets stroever. Grand Maître en Grootkanselier kozen al snel voor : DOS DE LIEVRE MOUTARDE, CHICONS CONFITS ET AIRELLES, POMMES DE TERRE GRENAILLES ROTI AU LARD FUME, SAUCE POIVRADE 2cts (€35). Ofte hazerug per 2 personen te verorberen. Enkel toen Lord Protector op zijn plichten werd gewezen en afzag van zijn voorkeur voor ‘filet de biche’ kon de Voorzitter eveneens voor de hazerug gaan.  Alles om de harmonie binnen de exclusieve orde te bewaren moet LP terecht hebben gedacht. De wijnkeuze viel op een Chassagne Montrachet 2005 (€65), voor het hoodgerecht koos Grand Maître een Lafleur Laroze van 2001 (St.Emilion Grand cru, 2° wijn van Chateau Laroze) (€48).

Dat Paul Fourier kan koken had ik vorig jaar al ondervonden en  ook nu werden de coquilles door elk lid bijzonder gesmaakt.  Perfecte gegaard en heerlijk vers. Hier geen prefabtoestanden maar kraakverse ingrediënten. Een klassiek geraffineerd gerecht met zorgvuldig uitgebalanceerde smaken. Het volgende gerecht ging op hetzelfde elan door, al was er Grand Maître die de hazenrug iets te doorbakken vond.   De porties waren in ieder geval royaal en ook qua smaak zat dit terroirgerecht goed. De wijn was op dronk en maakte de leden vrolijk. Dessert en koffie volgden. Bij wijze van uitzondering, maar goed te begrijpen na de eerder zware avond de dag voordien, werd afgezien van digestieven. Een geraffineerde Franse keuken aangevuld met accenten uit de Belgische streekkeuken. Een bezoekje waard als je in de buurt bent.

Absens Carens, zou ik zeggen

La Gourmandine

Rue de Masbourg 2

6950 Nassogne

tel. 084-21.09.28

gesloten op maandag en dinsdag

Voorzitter

wapenschild

wapenschild

De orde der Vrienden van de Gastronomie heeft uiteraard een wapenschild en dat werd naar aanleiding van het jaarlijkse wildweekend gedigitaliseerd.
Het gaat om een gekwartilleerd driehoeksschild met helm, helmteken en helmkleed en bevat in de vier kwartieren achtereenvolgens de eekhoorn, de zilveren drinkbeker, de eikel zonder loof en de zilveren vork. Dat dit u verder koud laat is volstrekt begrijpelijk en uw volste recht.
Relevanter is de wapenspreuk: "Absens Carens". Vrij vertaald: " Zij die afwezig zijn krijgen niets."  Leedvermaak is ook vermaak, nietwaar?

grootkanselier

het Grote Wildweekend 2009

 

De Ardenese restaurantuitbaters zullen het dit weekend uitkraaien van plezier, want het is weer zover: het jaarlijkse Grote Wildweekend der Vrienden van de Gastronomie is gestart.  Naar aloude traditie verzamelt de hoge raad om 19.55u aan de haard in Nassogne, om er het glas te heffen op de glazen die eraan voorafgingen. Een contemplatief moment.  Gelukkig ook het enige contemplatieve moment dat het weekend rijk is. 
Naar bijna even oude traditie zullen de voorzitter en de grootmeester dronken, blij en veel te laat aankomen.  Zij startten het weekend  deze middag al in de fonteinkerse omdat de Clos des Papes nu eenmaal voorgeproefd dient te worden.  Lord Protector zal hen - zijn titel waardig - in de loop van de namiddag oprapen en veilig overbrengen naar onze winterresidentie.

Nu het samenstellen van de Michelin 2009 erop zit en ook de Gault Millau niet langer hengelt naar onze adviezen kunnen wij, de leden van de hoge raad, ons eindelijk overgeven aan datgene wat echt van tel is: het eten en drinken tot meerdere eer en glorie van de onszelf en de Orde.

De Grootkanselier

Steendam 66

Wie in Gent zijn trekschuit in de jachthaven heeft geparkeerd, hoeft niet ver te benen om een bezoekje te brengen aan Steendam 66. Deze eetgelegenheid is in handen van Bernard Baudewijns, die zich na zijn scholing een weg baande langs 'Sea Grill' in onze hoofdstad en 'La Petite Tortue' te Knokke, om halt te houden in het centrum van Vlaanderens mooiste stad en er zijn eigen zaak oprichtte. Menukaarten zijn hier uit den boze, een aanzienlijk krijtbord voorziet de gasten van de nodige info. Het interieur, dat door het vele houtwerk een zekere warmte uitstraalt, refereert naar de modale Parijse brasserie. De talrijke spiegels zijn mijn insziens wat overbodig, ik hoef niet zozeer mijn eigen kauwende kanis te aanzien, doch dit geheel terzijde. De gezellig ogende kok pocheert, stoomt en stooft dat het een lieve lust is in de kleine open keuken, een fenomeen waar onze Grootkanselier pertinent tegen gekant is, maar mijzelf niet ontregelt. Wat hem (de Grootkanselier) wel zal verblijden is de aanwezigheid van pomme moscovite en de specialiteit van het huis, met name gegrilde Kingcrab.
Overigens vinden we hier de klassieke Frans-Vlaamse keuken terug en zijn de porties heel royaal. Ik proefde er het 'Patatje uit Zeebrugge' , en dat bleek een knoert van een aardappel te zijn, overgoten met een vracht garnalen en een stevige kaassaus en plus. Mijn eega koos voor de rosbief met bearnaissesaus en handgesneden frietjes en sprak zich daar lovend over uit.
Met de wijnkaart zit het wel snor, geen overmaat aan keuze, maar wel een mooi uitgebalanceerd aanbod aan wit, rood en rosé.
Wat de eenmansbediening betreft heerst er nog wat onduidelijkheid. Bij een eerste bezoek verliep die feilloos, enkele weken later zat er een fikse kink in zijn kabel. Een Vriend Van De Gastronomie, en in dit geval ook de gewone sterveling, hoort geen half uur te wachten op zijn aperitief en bekendmaking van zijn keuze. Als één van mijn ledematen niet omwonden was door een harnas uit plaaster, ik had het op een lopen gezet.
Afijn, als we de balans opmaken van dit restaurant kunnen we spreken van een eerlijke, traditionele keuken die een visite zeker waard is.

Steendam 66 - Gent

www.steendam66.be

0478 34 28 71

gesloten op dinsdag

Lord P

Le Jardin des Sens

In Nîmes was er aankomst van een tourétappe, en geen van beiden had zin in drukte. Bijgevolg besloot Grandmaître dat we vanuit Beaune maar eens moest doorrijden tot Montpellier. Een tweede halte in onze gastronomische trip. Montpellier is inderdaad -tot mijn aangename verrassing- een heel nette, moderne en bruisende stad. Niet voor niets 'La ville où le soleil ne se couche jamais'. Pas rond 18u. en na raadpleging van een gids reserveerde ik een tafel voor 2 in Le Jardin des Sens, het beste restaurant van Montpellier en absolute top in Frankrijk. Voorzien van ** sterren in de guide Michelin 2008, tevens behorend tot Relais & Chateaux ( 'Relais Gourmand' -vermelding). De tweeling Jacques en Laurent Pourcel (zie foto van links naar rechts of van rechts naar links) staan in voor de keuken, met vier handen bereiden zij een geraffineerde en creatieve keuken met respect voor de smaken van de Languedoc. Mede-eigenaar Olivier Château staat in voor de wijn. De gebroeders hebben duidelijk niet stil gezeten, diverse vestigingen in Frankrijk, Bangkok , Shanghai, Marrakech, Genève en Tokyo, goed voor 600 man personeel. Van buiten uit heeft 'Le Jardin de Sens niet veel speciaals, éénmaal binnen is het andere koek. Vriendelijke receptie-meisjes dienen ons van een aangenaam 'bonsoir messieurs', verder staan er nog een groepje garçons ons op te wachten, ook hier worden we vriendelijk begroet. We worden door één van hen begeleid naar onze tafel. De indrukwekkende loftdesign-eetzaal maakt ons stil, grote raampartijen met zicht op de tuin. Na een 10-tal 'bonsoirs' komen we dan eindelijk aan ons tafeltje. We posteren ons buiten, het weer is immers heel aangenaam. We trappen een open deur in en vragen een glaasje champagne om van start te gaan. De sommelier - een sympathieke peer - komt ons een glaasje Möet inschenken. Voor elke activiteit aan onze tafel is er wel een garçon beschikbaar. Zoals het hoort is er keuze uit verschillende soorten verse brooodjes. Het vele zaalpersoneel, dat moet kosten, dat blijkt inderdaad uit de prijs op de spijskaart. We kiezen het menu Sens & Saveurs (125 EURO p/persoon):

Amuse-bouche

La composition autour du homard : le pressé à la mangue,

le tartare roulé aux légumes croquants,

la rouelle poêlée au caviar de courgette relevé de menthe.

--------

Le filet de turbot rôti (ou loup selon arrivage),

raviole ouverte de calamar façon gardiane, pointes d'asperges,

beurre de tomate, poitrine de veau grillée.

-------

Le demi-pigeon rôti, sa cuisse en ballottine cuite au jus et glacée,

marmelade de blettes en mille-feuille de pommes de terre,

jus à l’amertume de cacao.

------

La sélection de fromages affinés.

--------

Le cornet croustillant au citron confit, minestrone de fraises.

Le moelleux coco-menthe, confit d'ananas aux épices, sorbet pina colada.

---------

Gourmandises et petits fours.

Voorzitter

Le Bénaton

De vrienden van de gastronomie besloten tot het huren van een villa in het zuiden van Frankrijk. Een welverdiend verlof na het harde zwoegen. Grandmaître en Voorzitter besloten dat een weekje niet genoeg was en vertrokken 2 dagen eer op een culinaire tocht. Wat u hier leest is de eerste halte.

Beaune ,Côte d'or in Bourgogne, 600km rijden, perfect voor een tussenstop. Dit maal was ons oog gevallen op het restaurant Le Bénaton. Bruno Monnoir kookt er in een hedendaags interieur volgens de regels van de bourgondische kunst maar toch met oog voor een eigen inventieve toets. Een uiterst delicate en verfijnde keuken, zo zouden we ervaren. Oog voor design en presentatie blijkt ook uit zijn bereidingen. Een glaasje huischampagne met amusegerechtjes beloofden heel veel goeds voor wat komen zou. We kozen verder voor het menu 'plaisir' aan €58 p persoon:

Le foie gras de canard  pâte de rubarbe aux agrumes gelée de vin "chaud"
Ou
La tête de veau rôtie grosses langoustines frites au son de moutarde de Mr Fallot bouillon gribiche  ( +5 € )
Ou
Mêlée de tourteau  mangue et pomme verte , pulpe de petits pois au beurre noisette écume de citron vert
******
Demi -pigeon du Louhanais désossé le filet rôti la cuisse farcie  abricot muscovado pulpe d'amande et  jus au mélilot
élevage de Mr Michon
Ou
Côte et filet d'agneau  fermier  du Quercy  "label rouge" spaghettis de poivron rouge et olives Taggiashes
Ou
Grosse sole  roulée cuite à basse température  cube d'épinard pain de mie persil plat et câpres à queue (+5 € )
*****
Fromages frais et affinés
******
Macération de premières  fraises guariguettes au balsamico crème glacée au mascarpone brisure de sablé aux agrumes
Ou
Gâteau au chocolat chaud  Manjari coulant cassis crème glacée aux bourgeons de cassis

Bij de Melée de tourteau kozen we een witte Bourgogne Puligny Montrachet van 2006, hier geen witte Bourgognes ouder dan 2005 te krijgen. De sommelier was een jonge gast die sprak met een vod in zijn mond, niet de meest dynamische sommelier ooit, maar goed wij hadden zelf gekozen en hadden hem niet echt nodig. Het gerecht was fris en had een goede smaakexpressie.

De demi-pigeon kwam met een Gevray Chambertin van 2000. Prima kwaliteit duifje gecombineerd met een diepsmakende maar toch lichte saus. Een terroirgerecht om je vingers van af te likken.

Kaas en dessert konden bekoren, zonder meer. Als afsluiter nog koffie en een 2-tal Calvadossen van 15jaar oud op de mooie buitenterras.

Redelijke prijzen en een kok die overloopt van talent, dit kunnen wij enkel aanmoedigen.

Le Bénaton

25 r. fg Bretonnière - Beaune - tel. : 0033 3 80 22 00 26

Op de foto lijkt het restaurant groot maar dit is het niet in werkelijkheid, reserveren is een must.

Voorzitter ft. Grandmaître

BERTO

De vele smeekbedes en fanmail -van een ondertussen grote groep adepten van onze exclusieve orde-  hielpen mij uit mijn writers' block. Het tijdelijke onvermogen om tot schrijven te komen was geenszins het gevolg van een gebrek aan restaurantbezoeken.

De reden waarom mensen nog bruine onderbroeken kopen hangt vaak nauw samen met restaurantbezoeken; het ontbreken van kraakvers eten, 'dings' uit potten etc. , daags nadien kan de nood immers heel hoog zijn. Niet zO in BertO.

Zoals het wel vaker gaat was het onze Nestor die mij deze lounge-bistro in Waregem aanpraatte, tijd om Nestor's erkenning te staven dachtten we. Hier serveren ze een typisch Frans-Belgische keuken die de seizoenen volgt. Er prijken een paar mooie klassiekers en suggesties op de kaart. Een beperkte kaart maar daar hou ik wel van.

Het weer liet het niet toe om te terrassen, wat wij betreurden. Binnen in het oude hoekhuis is het hedendaags, clean en met hoge plafonds, vooral veel witte tinten, wat altijd een beetje koud en kil aanvoelt. We werden correct en vriendelijk ontvangen en werden geposteerd aan een afgescheiden tafeltje. De minder gefortuneerden moeten wat dichter bij elkaar kruipen, aan de lange muur is immers een bank en dan zo telkens tafel tegen tafel. Dergelijke opstelling kan niet op mijn appreciatie rekenen. Als ik uitgebreid en lyrisch over mijn alcoholverslaving wil praten dan hoeft niemand dit te horen, zo ook een blik van een buurman in mijn pas ingezet bord voldoende is om een woedeaanval uit te lokken. Soit, dit is persoonlijk.

De gebruikelijke coupe de champagne werd vergezeld van uitstekende hapjes. Hier loopt het vaak mis omwille van smaakloos en frigokoud. Een leuke start, allemaal heel verzorgd en smakelijk.

Als voorgerecht nam ik 'trilogie van aardappel quenelles, grijze garnaal, langoustines & ganzenlever(€17). Een heel mooie compositie en dito samenhang. Alles smelt in de mond, een voltreffer. Tevens een gerecht met toekomst, ideaal voor mensen met moeilijke tanden. Een traditionele keuze voor het hoodgerecht 'Irish rib-eye met salade en verse frietjes' (€23) droeg mijn voorkeur weg. Het vlees was wat ik ervan verwacht had, perfect à point en goed van smaak, de frietjes terecht handgesneden en inderdaad vers. Om het Iers te houden dronk ik nog een Irish coffee, ook deze was to the point.

Wie zin heeft in lekkere&eenvoudige Frans-Belgische keuken die bovendien prijskwaliteit goed is moet hier zeker eens langskomen.

Berto,  Holstraat 32 , B8790 -Waregem, t.: 056 44 30 15 - gesloten op zondag & maandag

Voorzitter.

Château du Mylord

Château du Mylord,
.

Kinderen moeten soms veel geduld hebben met hun ouders, zeker als ze op jonge leeftijd meegesleurd worden naar etablissementen alwaar de familie hun gastronomische behoeften wil tegemoet komen. Zo kan ik mij een bezoek aan Château du Mylord nog vaag herinneren; een langdradig en slaapverwekkend vertoon, gezien door de ogen van een kwieke belhamel. Vele jaren en gastronomische ervaringen later was ik bijzonder verheugd om het oud Engels landgoed opnieuw te bezoeken, op een doorsnee donderdagavond, ter ere van een verjaardag van een geliefd familielid.
Na een hartelijke ontvangst door de hupse gastvrouw werden de stoelen ons onder de bilnaad geschoven, het culinair festijn was bij deze ingezet. Geen gehannes met wijn- en spijskaarten, Menu Confiance met aangepaste wijnen was op deze weekdag de enige optie. Bescheidenheid siert de pens, chef Thomaes genoot dan ook het vertrouwen van ons genootschap, en dat bleek niet misplaatst. Champagne en een resem voortreffelijke aperitiefhapjes volgden, en waren de voorbode van een delicieus en verfijnd gastronomisch menu. De wilde heilbot was een voltreffer, en ook het hoofdgerecht bestaande uit eendeborst in combinatie met groene asperges, zeldzame pepers en andere kwaliteitsproducten zou op de goedkeuring kunnen rekenen van de leden van onze orde.
De joviale sommelier voorzag ons frequent van geschikte wijnen, de Nestor van het gezelschap zag dat het goed was. Mooie dienstmeisjes brengen het familiegeluk in gevaar, maar hier verkiest men vakmanschap boven uiterlijk vertoon, wat geheel begrijpelijk is en resulteerde in een gesmeerde en correcte bediening.
Gezelligheid kent geen tijd, bij de koffie en een batterij lekkernijen kon er tevreden teruggeblikt worden op een culinair avontuur pur sang. Een aanrader!

MENU

Micro-menu d'apéritif

Croque-Madame de fromage de chèvre et anguilles fumées,
escavèche de concombre, poireau et céleri

Flétan sauvage rôti, raviole de ricotta et tapenade, panais confit,
émulsion bisquée

Poitrine de canard rôtie, navets glacés, asperges vertes, mousse de petits pois, 'dauphine' au jambon fumé et sauce aux poivres rares

L'assiette de douceurs

Micro-menu de mignardises

De wijnen;

Anjou 'Clos de la Casse'
Domaine des Deux Vallées.2005

Château Las Collas 'Tradition'
Côtes de Roussillon.2006

Château du Mylord
rue Saint-Mortier 35
7890 Ellezelles
http://www.mylord.be

Gesloten op zondagavond, maandagmidag behalve feestdag, maandagavond en woensdagavond.
Gelauwerde wijnkaart voor zijn prijs/kwaliteit verhouding

Het siert de broers Thomaes dat zij maandelijks een menu samenstellen voor jonge gastronomen die hopen in de voetsporen te treden van onze gevestigde orde, en dit voor de all-in prijs van €48

't Huis van Lede

Wat vooraf ging...

Een goed idee en de uitvoering ervan staan vaak haaks op elkaar. Zo bedachtten wij een 2 maandelijks restaurant bezoek met de mannelijke bloedverwanten, een stevig 3-tal. Vorige zomer gingen wij met de uitvoering van start, het parcours was uitgestippeld door onze Nestor, L'au-delà te Anseroeul mocht de spits afbijten. Zoals altijd aten we daar voortreffelijk, niet alleen het eten maar ook de drank ging vlotjes binnen, ja we waren een stelletje uitgelaten apen. Na veel te veel whisky en calvados arriveerden we aan het ouderlijke huis, een gebit vloog in het rond, benen konden het lijf niet meer dragen, kortom als primaten die oergeluiden uitkraamden stonden we aan de deur, toen moeder opendeed werd het er niet beter op. Ons 2-maandelijks plan werd gefnuikt door overmoedigheid, vandaar dat een vervolg wat op zich heeft laten wachten.

Even ambitieus met frisse moed en een nieuw gebit in ons gezelschap,  reserveerde broeder vorige week in 't Huis van Lede in Wannegem-Lede een tafel voor drie. Ik had er goede dingen over gehoord en dit etablissment werd voor het eerst ook bedacht met een michelinster in de editie 2008. Frederick Dhooge kookt er fris en meditteraan met een eigentijds sausje, hij leerde het vak in gerenommeerde huizen als Comme Chez soi, Hof van Cleve etc. De ontvangst verliep wat stroef en chaotisch, kinderen liepen af en aan,  het interieur is sober en (te) koud. De vrouw des huizes - Joke- oogt wat vermoeid en zwanger, wat ze dan ook ten volle was. Maar goed, die ster is voor het eten en we kijken uit naar wat de chef zal brengen. We starten naar goede gewoonte met een champagne, ditmaal ééntje van het huis Deutz. Wij kiezen het 'maandmenu 5 gangen met bijpassende wijnen 'tHuis van Lede'  (120EURO p/p):

Groene asperges, handgepelde grijze garnalen, jonge prei,
vinaigrette met sjalot en verse geitenkaas

Spaghetti Carbonara, gesmolten ganzenlever
en saus van parmezaanse kaas

Gebakken kalfswang, beignet van kalfszwezerik,
jonge spinazie met kreeft en bearnaise

Kaas, onze selectie geaffineerde kazen "Kaasmeester Callebaut te Oudenaarde"

Créme van citroen, marmelade van citrusvruchten
sorbet van bloedsinaasappel en gember

De wijnen werden geselecteerd door de ijverige sommelier, die gevoel voor humor reeds bij z'n geboorte verloren had. Wel gaf hij vakkundig de nodige korte uitleg bij de geselecteerde wijnen. Een Riesling 2004 (zeer lekker) van het gekende huis Trimbach vergezelde het eerste gerecht, dat qua presentatie en smaak perfect was. Een uitstekend begin. Het volgende gerecht werd geaccompagneerd door een Macon Village 2005, ook dit was heerlijk. Naar het hoofdgerecht keek ik niet echt uit, maar ik moet zeggen dat de bereiding dermate was dat ik van de kalfswang geen last had, best lekker. Een krachtige rode siciliaan deed alles vlotjes doorspoelen. Het vervolg van kaas en dessert mocht er zijn. Een enkele calvados droeg bij tot een perfecte avond. Een verdiende Michelinster. Ons gedrag was aanvaardbaar en deed geen wenkbrauwen fronsen bij de diverse overheden. Bijgevolg zijn we opnieuw in de running voor ons 2-maandelijks eetgelag.

Voorzitter.

 

't Oud Konijntje

Onze verwekker bedacht ons met een traktaat van formaat. Het ganse nest was uitgenodigd in restaurant 't Oud Konijntje te Waregem. Al meer dan 50 jaar bestaan, behorend tot de absolute top in de benelux  Een echte familiezaak gerund door de familie Desmedt, zus Patricia is chef kok , op haar palmares staan ondermeer Lady Chef of the year 1996, twee sterren in de Michelin gids (tot 2007), nog steeds een topvermelding in de Gault Millau,etc. Broer Frank is topsommelier van dienst, Eerste Sommelier van België anno 1985, een man met aanzien en staat van dienst in zijn vakgebied, stille getuigen hiervan zijn de juweeltjes in de wijnkelder. Nog zus, Anne-Marie, verwelkomt de klanten in haar eigen directe stijl. Martine van haar kant staat in voor de desserts. In 2006 werd het restaurant compleet vernieuwd, dit staat dan ook garant voor meer comfort. Met een vette knipoog; heel mooie verlichting ook ja!

Bij aankomst zaten onze oudjes netjes geposteerd in het ruime salon, glunderend met een glaasje bubbles voor hun raap. Een uitstekende keuze en een vast ritueel ook binnen onze exclusieve orde. Driewerf hoera. De Bollinger ging er bij iedereen vlotjes in. Er werd al snel geopperd om er nog een soldaat te maken, wie kan daar nu iets tegen hebben? Bij het bekijken van de champagnekaart ga je duizelen, het aanbod is enorm (Beste Champagne kaart trofée Gosset Célébris). Het werd een champagne brut van Louis Roederer onze volgende kandidaat. Puik werk so far.

Het decor ademt één en al konijn uit, en dat is zeker geen overdrijving, er staan/liggen/hangen naar schatting een 600-tal konijnen in het huis, de eigen collectie van de familie bevat er zo'n 2000-tal. Tel daar de konijnen aan ons tafel bij,... wat een weelde die avond.

Er werd -nog steeds in hetzelfde salon- besloten om de menu Saveurs Gourmandes (140 EURO PP) met aangepaste wijnen te nemen. Het menu ziet er heerlijk uit en als volgt:

zeeuwse oester, karnemelkvariatie met groene puntasperges en mierikswortelroom

***

in de oven gegaarde grietfilet, toast van sint-jakobsnoot, colonnataspek, truffel en een schuimend champagnesausje

***

borstvlees van jonge duif, schorseneren en het gekonfijte boutje in chartreuse van aardappelen

***

lekkernij van bittere chocolade

In 't Oud Konijntje wordt er zo een 8 maal per jaar een nieuwe menu in elkaar geknutseld. Een strak tempo aldus. Voor het voorgerecht liet ik persoonlijk de oester vervangen door zalm, dit bleek een voltreffer, het smaakregister werd vol opengetrokken. Het 2° gerecht blies me van mijn sokken, smaak, kleur, temperatuur, alles werd mooi verenigd in een samenhangend gerecht. Heel fijn! Bij het mooi simultaan opheffen van de cloches - altijd een leuk resto-moment - leek het eerst alsof de berg een muis had gebaard, maar ondanks de kleine taille van de jonge duif was dit gerecht van een hoog niveau. Heerlijk dus! Het dessert was evenzeer overtuigend.

De wijnen (of wat er in zat):

Sancerre Vieille Vigne 1999

TO Chardonnay+Riesling (Oostenrijk- een ontdekking!)

Larose Gruault St. Julien 2004

Aangepaste wijnen zijn bij een man als Frank altijd een goede keuze, een openbaring voor de wijnliefhebber. Hij weet met zijn keuze de gerechten perfect te onderlijnen. Bovendien vond ik persoonlijk dat Frank zeer gul schonk, misschien is dit omdat hij een goede kennis is van de familie, wie weet. De kleine neveneffecten laten zich dan naar goede gewoonte gelden; jaartallen, namen van wijnen gaan verloren. Zo ook herinner ik me niet precies meer wat er bij het chocolade dessert was , ik gok op een oude sherry van Lüstau.

Beste vrienden van de gastronomie, vergeet de brasseries en eetcafés,  dit is gastronomie in zijn zuiverste vorm. Hoe ster kwijt, wat ster kwijt...? Gezien het hoge niveau op alle vlak mogen het gerust opnieuw twee sterren worden. Ik had bovendien niet de indruk dat de familie Desmedt er onder te lijden heeft, het restaurant zat die avond afgeladen vol. Er was bijgevolg wel nogal wat rumoer in de zaal. Na het eten namen we naar goede gewoonte nog een alcooltje annex koffie in het salon. De 2° Marc de Gewurstraminer werd ons zelf door het huis aangeboden.... wat een avond. 't Oud Konijntje is pure klasse! Handige tip: neem een goede volle beurs mee of zorg dat men je trakteert.

Restaurant 'T Oud Konijntje - Bosstraat 53 - 8790 Waregem - gesloten op zo & do avond- vrijdag

Voorzitter.